Index

fotoreportage met een selectie foto's uit de Gard 2010

Het gebied ten westen van de Provence heet Gard, met als hoofdstad Nîmes en andere belangrijke stad Uzes. Deze laatste stad bezochten we al enkele jaren geleden, nu gingen we naar Nîmes. Daarnaast bezochten we nog enkele kleine plaatsen en maakten we een dagwandeling door een ruig gebied. De rivier de Gard (of Gardon), die het gebied doorkruist, is bekend door het aquaduct van de Romeinen, waarvan nog een deel te zien is bij Pont du Gard. Ook hier waren we enkele jaren eerder al. De Romeinse aanwezigheid is erg zichtbaar in Nîmes. Er zijn nog delen van de Romeinse stadsmuur, delen van stadspoorten, een vrij gaaf gebleven colosseum, een tempel uit de eerste eeuw en een verdedigingstoren. We bezochten het colosseum en de tempel. (Maison Carré). In dit laatste gebouw zagen we een 3-D-film over de geschiedenis van Nîmes. In het Colosseum was een rondtocht die helemaal voorzien was van tekst en uitleg via een koptelefoon (ook Nederlandstalig). Ook bezochten we de kathedraal, waarvan vooral het middeleeeuwse fresco boven het portaal erg mooi was.

De kleinere plaatsjes die we bezochten waren Remoulins, met prachtige 12e eeuwse gebouwen, zoals de erg vervallen Eglise de Bethléem, Castillon du Gard, een volledig gerestaureerd dorp, deels tegen een berghelling aan, en Saint-Siffret, niet gerestaureerd maar daardoor misschien nog mooier. De camping Belle Rive bij Montfrin, ook een nog geheel onbedorven stadje, is vooral aantrekkelijk door zijn ligging aan de Gardon. Veel grote vissen, ijsvogels, otters, oeverzwaluwen en heerlijk zwemmen!

fotoreportage met een selectie foto's uit Arles 2011

Arles is een stad waar we beslist nog een keer naar terug willen omdat we lang niet alles hebben kunnen zien. Het ligt net buiten de Gard in de Provence, voornamelijk aan de andere oever van de Rhône. De Rhône vormt voor een deel de departementale grens. In Arles splitst de Rhône zich in Grand Rhône en Petit Rhône. Het gebied tussen deze twee rivieren heet Camargue. Het gebied "de Camargue" hoort deels bij de gemeente Arles.
Arles (Latijn: Arelate) was een belangrijke stad in het Romeinse Rijk. De Romeinse en Romaanse monumenten in Arles werden in 1981 op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst. Toen het christendom zich introduceerde werd Arles een belangrijk religieus centrum. Na de val van het Romeinse Rijk en tal van invallen door de Barbaren werd de stad enige eeuwen onbelangrijk. Van 933 tot 1033 was Arles de hoofdstad van een koninkrijk met de naam Bourgondië, dat wegens de hoofdstad ook wel bekend stond als het Koninkrijk Arelat of het Arelatische koninkrijk.
Arles is ook bekend als woonplaats van Vincent van Gogh. Veel plekken waar Vincent van Gogh verbleef bestaan niet meer, zoals zijn pension aan het Place Lamartine en het Gele huis genoemd naar het schilderij van Van Gogh (beide verwoest tijdens de Tweede Wereldoorlog), maar het "Café bij Nacht" aan het Place du Forum is er nog steeds. Ook is er een Van Gogh-centrum rond het voormalige ziekenhuis waar Van Gogh werd verpleegd toen hij zijn oor had afgesneden. Er zijn diverse routes uitgezet in de stad waaronder een Van Gogh route, welke leidt langs allemaal punten waar schilderijen van bestaan.

 

fotoreportage met een selectie foto's uit Beaucaire 2011

Beaucaire is de plaats waar Gardon en Rhône samenkomen. In juli schijnt er elke jaar een wereldberoemde jaarmarkt van een week te zijn die we nu gemist hebben. We misten niet de stierentoer. Dat is een evenement dat in vrijwel elk dorp en stad plaats vindt in de zomer: een of meer jonge stieren worden, omsingeld door ruiters, door de straten van een plaats gejaagd. We zagen dit al jaren eerder een keer in Uzès. Opvallend in Beaucaire zijn niet alleen de prachtige historische panden (hotels!), maar vooral ook de vele beelden in en aan de gevels. Je zou een aparte beeldenroute kunnen uitstippelen door de stad. (Misschien bestaat deze ook..). De stad was vroeger de havenstad van de Rhone voor Nimes. De graven van Toulouse verbleven er graag. Er bestaat een beroemd troubadourslied uit Beaucaire waar de Albigenzer kruistocht in bezongen wordt.

 

fotoreportage met een selectie foto's uit Uzès 2011

In Uzès waren we al een aantal jaren geleden. Toen was er net een indrukwekkende stieren-tocht door de stad. Nu was er zaterdagmarkt, erg druk. Het is een goed onderhouden en gerenoveerde stad met prachtige panden, pleinen, straten. Er zijn drie torens: de toren van de koning en die van de bisschop, met daar tussen in de middeleeuwse tuin, en de toren van de hertog. De stad was tweeherig, net als bijv. Maastricht. De bisschop en de hertog waren gelijkwaardig aan elkaar en rechtspraak moest in overleg. Bij de toren van de hertog staat ook de kathedraal. Behalve een orgel uit de 17e eeuw is er van het oorspronkelijke interieur niet veel bewaard gebleven. Met uitzicht op deze kerk hebben we heerlijk geluncht op een terras van een sjiek restaurant. Daarna hebben we nog een wandeling gemaakt langs de fortificaties, door de voormalige tuin van de hertog. Nu een mooi park met een beek (hangbrug) en speelplekken.

 

fotoreportage met een selectie foto's uit Montfrin 2011

 

Montfrin is een stadje dat door armoede nog staads bijna zo is als honderden jaren geleden. Alles is er oud en veel huizen zijn vervallen. Er wonen veel Algerijnen. Er is een tempeliers-klooster geweest. Een oude Romaanse kerk heeft "onthoofd" beeldhouwwerk boven de poort. Een ook al weer enigszins vervallen kasteel staat op het hoogste punt van de stad. Hier gingen we op een avond naar een concert. Dat concert zou eerst in de open lucht plaats vinden, maar door de wind moest het binnen worden gehouden. Het was druk. Helemaal gratis, met na afloop nog uitgebreid hapjes en drankjes! Een pianotrio speelde Schubert en Brahms. Technisch niet onverdienstelijk, maar het samenspel en de interpretatie waren slecht. De cellist sloofde zich uit en luisterde nauwelijks naar zijn medespelers. Hij was een echte entertainer, hij kondigde het concert en de stukken ook aan. Dat kon hij wel!

Montfrin ligt aan de Gardon, niet ver van het punt waar deze nu inmiddels zeer brede en diepe rivier uitmondt in de Rhône. De camping ligt aan de rand van de stad aan deze rivier. We stonden op een vrij veld, mochten zelf de plaats uitkiezen. Maar er naar toe rijden was nog niet zo makkelijk: we kwamen met de auto vast te zitten en moesten hem "uitgraven" om weer verder te kunnen..
Dit jaar hebben we geen ijsvogels gezien, wel veel oeverzwaluwen. Onze tent stond vlak bij het water en ook nog op een punt dat je zo het water in kon gaan. Heerlijk schoon water met veel vissen die je voortdurend ziet. Na een meter is het al zo diep dat je er niet meer kan staan. Op een avond kwam er een groot dier naar ons toe zwemmen. Toen het ons zag ging het maar een beetje afdwalen. Eerst dachten we aan een bever, maar het beest had niet de staart van een bever (voor zover je dat kon zien, want we zagen hem niet aan land gaan). Waarschijnlijk was het een bisamrat. Ook nog een egel een nacht rond de tent.

 

fotoreportage met een selectie foto's uit St. Gilles en de Camargue 2011 

De Camargue is het deltagebied van de Rhône en de petit Rhône, feitelijk het gebied tussen deze twee rivieren in. De petit Rhône is een zijtak van de Rhône die begint in Arles. Een andere stad aan die rand van de Camargue is St. Gilles. Deze stad is groot geworden als pelgrimsoord, het graf van St.Gilles wordt er bezocht. Rond dit graf werd een kerk en klooster gebouwd. De oorspronkelijke Romaanse gevel van deze kerk bestaat nog, uitzonderlijk mooi beeldhouwwerk, gemaakt door de beste beeldhouwers van Toulouse. Ook hier is jammer genoeg de beeldenstorm niet helemaal aan voorbijgegaan..
De Camargue is een natuurgebied met veel moeras, meren, flamingo's (die we niet zagen) en andere watervogels en vooral de beroemde paarden en stieren, die niet zo heel erg lang geleden hier nog in het wild voorkwamen. Ook zijn er zoutpannen: het zeewater verdampt en er blijft zout over. De oostelijke vertakking van de Rhône (Grand Rhône) mondt uit in de zee bij Salin-de-Giraud en de westelijke vertakking (Petit Rhône) bij Saintes-Maries-de-la-Mer. Deze twee plaatsjes zijn de enige grotere nederzettingen in de Camargue. Bij een van de piepkleine dorpjes onderweg was er ook weer een stieren-evenement. De stier was vastgebonden aan een paal, een jongen was duidelijk door het beest verwond. Wij moesten er langs. In het dorp waren ze al aan het wachten op de stier, de straten werden afgezet en we mochten niet meer de route volgen die we van plan waren geweest. Uiteindelijk kwamen we in le Grau-du-Roi. Een toeristische, maar toch niet schreeeuwerige badplaats. Aan de rand natuurlijk een stierenarena. Hier hebben we een tijdje aan het strand gelegen en gezwommen.
Op de terugweg reden we nog door Aigues-Mortes. Indrukwekkend is de nog bestaande fortificatie van deze stad.

 

fotoreportage met een selectie foto's uit Mas des Tourelles en de abdij van Saint Roman 2011

We bezochten de voormalige abdij van Saint Roman en bij het toegangsbewijs zat ook een gratis kaartje voor toegang tot een middeleeuwse wijngaard (Mas des Tourtelles) niet zo ver daar vandaan. Daar gingen we toen een dag later naar toe. Beide bezoeken zijn ons zeer goed bevallen.

De abdij van Saint Roman heeft in de loop van de tijd meerdere functies gehad. Vanaf rond 400 tot 1100 was er een gemeenschap van hermieten gevestigd, die cellen hadden uitgehakt in de kalkachtige rotsen. In de Romaanse tijd werd dit aangevuld met andere ruimtes, eveneens uitgehakt: een kapittelzaal en andere kloosterruimtes. De paus gaf de kloosterlingen recht om een echt klooster te stichten. Men leefde volgens de regels van Benedictus. Het was feitelijk een enorm groot complex onder de grond. Dit klooster is in de 16e eeuw, waarschijnlijk door de godsdienststrijd, verlaten. Een eeuw later werd er boven op het klooster een kasteel gebouwd. Een deel van de ondergrondse kloosterruimtes werd als silo e.d. gebruikt. Het kasteel is in de 19e eeuw verwoest en afgebroken. In de 20e eeuw heeft men geprobeerd een deel van de oorspronkelijke cellen van de hermieten en van het ondergrondse klooster weer toegankelijk te maken, het is nu een museum. Je krijgt aanschouwelijk een goed beeld hoe die mensen daar hoog en afgelegen geleefd moeten hebben. De kloosterlingen werden niet onder de grond, maar boven, op het terras van het klooster begraven. Ook die graven zijn voor een deel nog te zien. ook is er een inscriptie te lezen boven een van de cellen, geschreven door een kloosterling. Zeer de moeite waard!

De Romeinse wijngaard Mas des Tourelles is een wijngaard op de plek van een oorspronkelijke Romeinse wijngaard. Er zijn opgravingen gedaan en allerlei dingen uit de tijd van de Romeinen zijn nog zichtbaar. Een bezoek aan Mas des Tourelles begint met een rondleiding door de wijngaard waar je ook een deel van deze opgravingen kunt zien. Verder heeft men onderzoek gedaan naar hoe de Romeinen wijn maakten. Dat ging behoorlijk veel anders dan tegenwoordig. Nu wordt er van de druiven van deze wijngaard elk jaar wijn op zijn Romeins gemaakt, in drie soorten, die alle drie totaal anders smaken. Het hele proces van wijn maken kun je zien in een film. Ook voorwerpen die gevonden zijn uit de Romeinse tijd worden tentoongesteld in een aantal ruimtes. Kinderen kunnen allerlei Romeinse spelletjes spelen. Het bezoek wordt afgesloten met een "dégustation". We hebben twee soorten Romeinse wijn (zonder alcohol!) en nog een gewone wijn van de streek gekocht.